Copyright © 2012 by Educational Testing Service. All rights reserved. ETS and the ETS logo are registered trademarks of Educational Testing Service. LISTENING. LEARNING. LEADING. is a trademark of ETS.

Saturday, March 23, 2013

Pattaya's Wang Sam Sien Chinese Shrine

This temple is dedicated to the followers of 'Kwan Yin Bodhisattava'.  The following is some interpretation of the ideas and meanings of this belief.

I would like to share with you a little about the bodhisattva known as Avalokiteshvara or Kwan-Yin. “Bodhi” means being awake and “sattva” means living being. So “bodhisattva” means an awakening being.
Avalokita is also a short name for Avalokiteshvara. This bodhisattva had so many virtues, including omniscient wisdom. Shakyamuni Buddha encouraged us to invoke or pay homage with sincerity of heart and mind to Avalokita when we are in the midst of danger or in need of help.
This Bodhisattva has many names, images, and emanations. Sometimes Avalokita appears in male or female form in order to meet the needs of all living beings. In Chinese we call her Kwan-Yin, in Vietnamese we say Quan The Am, in Tibet he is called Chenresig, and in India Avalokiteshvara or Avalokita. We also know of this bodhisattva as Kannon or Kwannon or Guan-Yin in Japan, Korea and other parts of Southeast Asia. The Buddha referred to this Bodhisattva as Avalokiteshvara. I call her Quan The Am Bo Tat, the Vietnamese name.
In Chinese, Kwan-Yin literally means “she who observes sound”. In Vietnamese Quan The Am means “the one who listens and hears the cries of the world” and thus listens and hears in order to come and help. In Vietnam we pay homage to Quan The Am Bo Tat as our mother because of the great love this bodhisattva has for all living beings. She loves us as any great mother loves her own children: like an ocean of mercy without end. In Tibet and India this bodhisattva is also well known in the Perfection of Wisdom Sutra.
Shakyamuni Buddha gave Dharma teachings to people like us in the Mahayana texts. Here it was taught that through the compassion of Bodhisattva Avalokiteshvara we can transcend our fear, and that our every need will be quickly answered when we pay homage or invoke this name with sincerity of heart and mind. This is what the Buddha said: Any human being who invokes Bodhisattva Avalokita with sincere heart and mind will be saved even from fires. A fire will become like water. If a person wishes to cause you harm and you chant this name, you will not be harmed or even lose a single hair on your head. If you meet your enemy and quote this name, this enemy will become your friend. If a person is persecuted, and that person invokes this name with sincerity of heart and mind, he or she will be free from bondage and all chains around that person’s neck will be broken. If a person has to travel to a place with no goodness and a lot of fear, that person has only to invoke this name without delay. That person will have no fear and he or she will return home safely. If a person has a lot of anger, greed or ignorance, they should chant this name with sincerity of heart and mind, and they will be released from the bondage of hatred, ignorance, anger or greed.
Avalokiteshvara can appear to be anyone in response to our prayers and request for help. Avalokiteshvara can be our father, our mother, our teacher, our family member, our friend or even our enemy.
For the Vietnamese, Quan The Am Bo Tat is an awakening being full of mercy and compassion. When Bodhisattva Avalokita reached the gate of nirvana this compassionate bodhisattva turned back and would not pass, instead vowing not to enter nirvana until all sentient beings realize enlightenment. Right now, Avalokita is still preparing for us the journey to enlightenment. Avalokita is truly a Buddha of omniscient wisdom and compassion.
I also want to say that we need to become more peaceful toward ourselves and toward others. I know this is not easy. I still struggle with my own suffering and delusions in samsara. What I mean is this: in order for our lives to be happy and our prayers to be answered, we need to cultivate mindfulness and change our mind to be more positive and whole hearted. Quan The Am Bo Tat can help us only if we make an effort to abandon harmful actions and create beneficial ones.
May this little note help you to understand more about a compassionate bodhisattva named Avalokiteshvara. May all living beings, including myself and my family, be free from the sufferings and delusions of samsara. May we all find happiness in life and quickly become enlightened. 

Another part of this shrine complex is dedicated to the teacher Confucious.  Thais know him as ขงจื๊อ. (See Thai wikipedia below)

Confucius (551–479 BCE)[1] was a Chinese teacher, editor, politician, and philosopher of the Spring and Autumn Period of Chinese history. The philosophy of Confucius emphasized personal and governmental morality, correctness of social relationships, justice and sincerity. His followers competed successfully with many other schools during the Hundred Schools of Thought era only to be suppressed in favor of the Legalists during the Qin Dynasty. Following the victory of Han over Chu after the collapse of Qin, Confucius's thoughts received official sanction and were further developed into a system known as Confucianism.
Confucius is traditionally credited with having authored or edited many of the Chinese classic texts including all of the Five Classics, but modern scholars are cautious of attributing specific assertions to Confucius himself. Aphorisms concerning his teachings were compiled in the Analects, but only many years after his death.
Confucius's principles had a basis in common Chinese tradition and belief. He championed strong family loyalty, ancestor worship, respect of elders by their children (and in traditional interpretations) of husbands by their wives. He also recommended family as a basis for ideal government. He espoused the well-known principle "Do not do to others what you do not want done to yourself", an early version of the Golden Rule.


จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ขงจื้อ (จีนตัวย่อ: 孔子; อังกฤษ: Confucius ; ภาษาไทยมีเรียกกันหลายชื่อ เช่น ขงฟู่จื่อ ขงจื่อ ข่งชิว) (ตามธรรมเนียม, 28 กันยายน 551 - 479 ปีก่อน ค.ศ.) [1] ชื่อรอง จ้งหนี เป็นนักคิดและนักปรัชญาสังคมที่มีชื่อเสียงของจีน คำสอนของขงจื๊อนั้น ฝังรากอิทธิพลลึกลงไปในสังคมเอเชียตะวันออกมาเป็นเวลาถึง 20 ศตวรรษ หลักปรัชญาของขงจื๊อนั้นเน้นเกี่ยวกับศีลธรรมส่วนตัว และศีลธรรมในการปกครอง ความถูกต้องเหมาะสมของความสัมพันธ์ในสังคม และ ความยุติธรรมและบริสุทธิ์ใจ
ก่อนสิ้นใจ ขงจื๊อได้ทิ้งท้ายข้อความไว้กับ ซื่อคง ไว้ว่า "ขุนเขาต้องพังทลาย ขื่อคานแข็งแรงปานใด สุดท้ายต้องพังลงมา เหมือนเช่น บัณฑิตที่สุดท้ายต้องร่วงโรย"



เมื่อขงจื๊อเกิดมาได้เพียง3ปี บิดาที่มีร่างกายสูงใหญ่และแข็งแรงได้เสียชีวิตจากไป ขงจื๊อในวัยเยาว์ชอบเล่นตั้งโต๊ะเซ่นไหว้ ชอบเลียนแบบท่าทางพิธีกรรมของผู้ใหญ่ เมื่ออายุได้ 15 ปี ฝักใฝ่การเล่าเรียน อายุ 19 ปี ได้แต่งงานกับแม่นางหยวนกวน ในปีถัดมาได้ลูกชาย ให้ชื่อว่า คงลี้ อายุ 20 ขงจื๊อได้เป็น เสมียนยุ้งฉาง และได้ใส่ใจความถูกต้องเนื่องจากทำงานกับตัวเลข ต่อมาได้ทำหลายหน้าที่รวมทั้ง คนดูแลสัตว์ คนคุมงานก่อสร้าง และในระหว่างที่ศึกษาพิธีกรรมจากรัฐโจว ได้โอกาสไปเยี่ยมเล่าจื๊อ ขงจื๊อมีความสัมพันธ์อันดีกับ เสนาธิบดีของอ๋องจิง และได้ฝากตัวเป็นพ่อบ้าน และได้มีการพูดคุยกับอ๋องในการวางแผน และหลักการปกครอง แต่เนื่องจากโดนใส่ความจากที่ปรึกษาของรัฐ ขงจื๊อจึงเดินทางต่อไปรัฐอื่น ภายหลังได้ฝากฝังตัวเองช่วยบ้านเมือง กับอ๋องติง และได้รับการแต่งตั้งดินแดนส่วนกลางของลู่ เป็นเสนาธิบดีใหญ่ บ้านเมืองเจริญรุ่งเรือง อาชญากรลดลง คนมีคุณธรรมและเคารพผู้อาวุโส และในระหว่างนั้น ได้มีการแบ่งแย่งดินแดน การแย่งชิงเมืองต่างๆ เกิดขึ้น ขงจื๊อได้เดินทางจากเมืองไปสู่เมืองต่างๆ เรียนรู้หลักการปกครอง และวัฒนธรรมท้องถิ่นแต่ละที่ ภายหลังได้ถูกหมายเอาชีวิต และถูกขับไล่ให้ตกทุกข์ได้ยาก และได้กลับมาสู่แคว้นลู่อีกครั้ง ขงจื๊อได้เริ่มรวบรวบพิธีกรรมโบราณ บทเพลง ตำราโบราณ และลำดับเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น และได้สอนสั่งลูกศิษย์แถบแม่น้ำซูกับแม่น้ำสี ภายหลังขงจื๊อได้ล้มป่วยหนัก และเจ็ดวันให้หลัง ได้อำลาโลก ตรงกับเดือนสี่ทางจันทรคติ ในปีที่ 16 รัชสมัยอ๋องอี้ รวมอายุได้ 73 ปี

No comments:

Post a Comment